Καλωσορίσατε στο ιστολόγιο του

Κώστα Θερμογιάννη

Ο δάσκαλος και ο καθρέφτης

Η έννοια της χαράς και του πόνου, της αγάπης και του μίσους, του χτες και του αύριο, της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής είναι εκείνες που μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου εναλλάσσονται δημιουργώντας αισθήματα, αισθήσεις, ίσως και παραισθήσεις, μα το κυριότερο,...

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

  Ένα μικρό χαμογελαστό παιδί, ο Κωνσταντίνος, ήσυχος μα και γλυκά άτακτος, με μεγάλα μάτια που δίνουν την εντύπωση πως ρουφάνε ασταμάτητα τον κόσμο γύρω τους, στάθηκε η αφορμή για να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με την αθώα παιδική του συμπεριφορά, τη γεμάτη νάζι...

Παράδρομος στο χρόνο

  Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να καταδείξουν ότι το έλλογο ον που...

Συνεντεύξεις

Κλικ εδώ

Μικρές ιστορίες -◊-

Η κυρά – Θωμίνα

Το χιόνι δυο μέρες τώρα έσπερνε ασταμάτητα τη λευκή βουβαμάρα του σ’ ολόκληρο το χωριό, στην αυλή ο πλίθινος φράχτης είχε παραχωθεί στο άσπρο τοπίο και χάθηκε, είχε χαθεί μαζί κι εκείνος ο αδέσποτος σκύλος που περιφερόταν μέχρι χτες τριγύρω κι αλυχτούσε κάθε λίγο και...

Το φτερό.

Ξεκίνησε χωρίς να το σκεφτεί. Ήξερε πως η απόφασή της ήταν από εκείνες που χωρίζουν τη ζωή στα δύο, στο πριν και στο μετά, αλλά ένιωθε πως ήταν μονόδρομος, πως δεν είχε άλλη επιλογή. Τα βήματά που έκανε ήταν βαριά, άφηναν πίσω τους τη σκόνη και τη θολούρα του μυαλού...

Ο Άγγελος

«Ευχαριστώ πολύ κύριε, αλλά δεν είναι ανάγκη να με βοηθήσετε… Τα καταφέρνω και μόνος μου» «Μα, σας παρακαλώ, δε μου κάνει κόπο», απάντησε ο νεαρός με τα διαπεραστικά μάτια και τα κατάξανθα μαλλιά. «Ευχαριστώ αλλά σας είπα, τα καταφέρνω και μόνος μου» απάντησε απότομα...

Οχτώ και δέκα.

«Τριάντα έξι χρόνια, ούτε πέντε ούτε δέκα. Τριάντα έξι χρόνια κάθε μέρα είμαι εδώ», σκέφτηκε ο κυρ Γιάννης ξεκλειδώνοντας την πόρτα του καταστήματός του. «Τριάντα έξι χρόνια φτιάχνω κορνίζες, μια ολόκληρη ζωή δηλαδή, μέρα νύχτα, χειμώνα καλοκαίρι. Καλά ήταν όμως,...

Ο κύκλος της σιωπής.

Τα λάστιχα ούρλιαξαν, θαρρείς προσπαθούσαν με τον οξύ ήχο να αγκιστρωθούν στη μαύρη άσφαλτο. Μάτια όμως, η τύχη τον είχε εγκαταλείψει στην προηγούμενη στροφή, τα φρένα, τα λάστιχα και η άσφαλτος τον πρόδωσαν. Τα μάτια του είχαν καρφωθεί μπροστά από το αυτοκίνητο, στο...

Τελευταία στιγμή

1ο Μέρος Η γνωριμία Ο Νίκος περίμενε ανυπόμονα το τρένο εδώ και μισή ώρα. Η καθυστέρηση άρχισε να τον κάνει νευρικό, πήγαινε από τη μια άκρη της πλατφόρμας στην άλλη, ανάβοντας το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο. Η φωτεινή ένδειξη έλεγε ότι από στιγμή σε στιγμή η...

Δέκα δεύτερα

Η βροχή έπεφτε ασταμάτητα από τη νύχτα. Διέσχιζε τον παγωμένο αέρα της πόλης και στην πορεία της αντίκριζε τους ανθρώπους, να κρύβονται κάτω από τις ομπρέλες και τα υπόστεγα. Η πλατεία απέναντι από το γραφείο του Μάνου ήταν άδεια. Μερικές μόνο λίμνες με βροχόνερο...

Εξήντα λεπτά.

«Λοιπόν…, έχουμε και λέμε… Αθανάσιος Παπανικολάου, ετών 99, Κωνσταντίνα η σύζυγος, τρία παιδιά, οχτώ εγγόνια…» «Όπα, Όπα. Για σιγά γιατί σαν πολλά μας τα λες.» «Ορίστε;» «Ποιος είσαι εσύ που ξέρεις τόσα πολλά για μένα και που στο καλό είμαστε;» «Κύριε Παπανικολάου...

Νικόλαος Δημητρίου, Υπουργός.

Ο ήλιος είχε χαθεί στον ορίζοντα. Μια κόκκινη απόχρωση που ξεθώριαζε έπαιζε με τα λιγοστά σύννεφα στην άκρη του ουρανού. Στο βάθος τα φώτα της πόλης άρχισαν δειλά να κάνουν την εμφάνισή τους και να μπλέκονται ανάμεσα στις σκιές των ψηλών κτιρίων. Η ζέστη δεν έλεγε να...

Η Ομορφιά.

Η Ομορφιά ήταν χτισμένη μέσα σ’ ένα καταπράσινο τοπίο. Από τα ανατολικά μπορεί κανείς να διακρίνει τη θάλασσα ενώ στα δυτικά υψώνεται το βουνό με την άγρια ομορφιά του. Δυο χιλιάδες κάτοικοι όλοι κι όλοι, λίγο πολύ γνωρίζονται μεταξύ τους. Δε λείπει τίποτα από την...

Ατομικές και συλλογικές εκδόσεις

Divider

Επικοινωνήστε μαζί μου

13 + 6 =

Divider

Επισκεφτείτε το δικτυακό τόπο λόγου και τέχνης

logo-up-new